Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Voedertijd…

Ik ben wat verder afgedwaald dan de bedoeling was, en heb er inmiddels een wandeling van meer dan drie uur opzitten, even rust is dan ook zeer welkom. Waarom zetten ze hier geen wandelroutes uit, vraag ik me af, het is niet de eerste keer dat ik de weg kwijt raak.

Hoe dan ook, nadat een man op de fiets me beloofd dat ik vlakbij mijn bestemming ben, krijg ik eerst nog een beloning !  Ik word verrast door een paar Grote bonte spechten die op een Eik afvliegen. En ja, die heb ik inmiddels heel wat gezien de afgelopen jaren, en ook vandaag tijdens de wandeling zijn ze overal druk in de weer. En dan begin ik het te begrijpen, want het wordt nog veel mooier als daar ineens een koppie van een kleine specht uit een gat in de boom steekt, piepend en wel, van blijdschap verwacht ik, want mams heeft wat lekkers voor haar peuter meegebracht.
En dat alles gebeurd zomaar langs de kant van de weg, onverstoorbaar zijn ze, en dat moet natuurlijk ook want het werk gaat gewoon door.

Terwijl paps en mams op pad zijn, roept het jong zo hard als ie kan, om schor van te worden ! Mama specht laat ‘m van een afstandje weten dat ze nog in de buurt is, en ja hoor, een nieuwe lading insecten is alweer onderweg. Dikke, vette insecten zijn het, want dat is precies wat zo’n kleine peuter nodig heeft als ie net zo groot wil worden als papa en mama, en zo te horen wil ie niets liever !

Je begrijpt dat er nog wel wat tijd bij op is geteld na die drie-en-een-half uur sjouwen. Maar wat een energie krijg je van zo’n schouwspel , en geuss what ? Morgen ga ik gewoon weer, maar dan neem ik wat mooier licht mee…

Nog wat foto’s vind je hier…

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Werk aan de muur

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen