Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Voornemens…

Voornemens….
Ik moest er gewoon even aan denken, door een wandeling laatst in het bos; ik kwam een uiterst vriendelijke dame tegen met haar hond, en we raakten in gesprek.
Omdat ik net daarvoor een ree had gespot, kwam het onderwerp op de een of andere manier op jagen. En het blijft me fascineren hoe mensen daar tegenaan kijken. Elk verhaal is op meerdere manieren uit te leggen, en deze keer was dat niet anders.

Dat er in het noorden des lands 1800 herten worden geschoten vonden we allebei nogal schokkend. Het had voorkomen kunnen worden met beter beheer in het verleden vond ze, en ze vertelde dat zelfs jagers het geen fijne opdracht vinden, zo’n massale moordpartij. Kennelijk is zij beter op de hoogte dan ik, maar aannemende dat het klopt was ik blij dat te horen, want jawel, ook jagers behoren tot de natuurliefhebbers, zij het op een wat andere manier dan ikzelf.

Maar wildbeheer dus….tja, iets wat we bijna allemaal vanzelfsprekend vinden in de huidige tijd. En ja, het is nodig onder de huidige omstandigheden. En toch zou ik hier een balletje over willen opgooien, gewoon om de gemoederen eens tot nadenken te brengen, want is het allemaal wel zo vanzelfsprekend? 

Zoals wij nu leven, ja, dan is het ook vanzelfsprekend denk ik, maar…..wij mensen hebben nogal veel plek nodig, en de natuur moet daar “gewoon” plaats voor maken. Is dat vanzelfsprekend?
Een gevolg is dat we hekken plaatsen om de dieren in het gareel te houden, en we moeten er jaarlijks een aantal afschieten, anders worden het er teveel. Dan zijn ze ons tot last, of gaat het ten koste van andere natuur, zitten ze elkaar in de weg. Dan zit er dus niks anders op dan beheer toe te passen, te jagen, dat punt is duidelijk.

We moeten er ook niet te moeilijk over doen, probeert de dame in kwestie me te overtuigen, er wordt al sinds mensenheugenis gejaagd voor levensonderhoud. Met andere woorden, eigenlijk is het heel normaal.
Of toch niet? vraag ik mezelf af. We jagen inderdaad al zo ongeveer sinds de mensheid bestaat, maar er begint bij mij toch wat te kriebelen, want is dit niet iets te kort door de bocht?
Wij mensen hebben ons in de tussentijd nogal vermenigvuldigt, daar waar de dieren, maar ook andere natuur juist het onderspit hebben moeten delven, want ja, we willen allemaal ons plekje veroveren op deze aardbol. Vervolgens hebben we ons ontwikkelt tot een intelligente soort die een hele industrie op gang heeft gezet in allerlei vervuilende en destructieve vormen, en die blijft zich continue ontwikkelen, het stopt nooit. 

En misschien worden wij mensen daar tijdelijk beter van, bijvoorbeeld in de vorm van werkgelegenheid en welvaart. Maar daartegenover staat dat veel natuur en allerlei diersoorten compleet zijn uitgestorven, of nog altijd op het punt staan om uit te sterven, “gewoon”, omdat wij mensen continue blijven nemen wat ons goeddunkt, zonder ons te bekommeren over de toekomst van onze aarde, inclusief alles wat erop leeft, zo ook wij mensen. 
Op dat vlak vergelijken we onszelf dan weer liever niet met onze voorouders, de jagers, die het zonder al die luxe hebben moeten stellen, luxe die vooral voor ons westerlingen zo gewoon is geworden, met weinig respect voor deze aardbol.

Maar om nog even terug te komen op het begin van mijn pleidooi, over de jacht; we kunnen inmiddels wel concluderen dat er door onze voorvaderen duidelijk met hele andere doelen werd gejaagd, onder hele andere omstandigheden dan de jagers nu doen. Wat mij betreft is het dan ook appels met peren vergelijken; levensonderhoud versus natuurbeheer/plezierjacht, om het nog maar niet over de wereldwijde huidige stroperij te hebben.
Maar geen zorgen, ik heb het heel netjes gehouden, het gesprek met deze dame, maar het bracht me wel op al deze gedachten. Gedachten die ik gewoon even moest delen, want….w
ordt het niet eens tijd om wat terug te geven aan deze nu nog (deels) prachtige aardbol?
En ik wil jullie echt niet helemaal terugvoeren naar de tijden van onze verre voorouders, maar we zouden gewoon eens ons best kunnen doen om wat in te leveren, iets inleveren van onze luxe, ten behoeve van deze wereld. Het lijkt me een mooi kado om de komende kerst mee in te gaan, of dat goede voornemen om het nieuwe jaar mee van start te gaan (en er dan vooral mee door te gaan!).

Ik zeg, laten we ervoor gaan met z’n allen!

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen