Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Bijzonder…

Bijzonder hoe mensen reageren als het even minder goed met je gaat. En bijzonder, hoe ze beter denken te weten dan jijzelf, wat goed voor jou is (jij bent tenslotte “ziek”). Bijzonder hoe mensen beter lijken te weten wat er mis met je is, en wat je eraan zou moeten doen, naar wie je moet luisteren (naar hen dus), en vooral naar wie niet. Bijzonder hoe mensen denken te weten wat jij voelt of waarneemt, en bijzonder ook dat ze vooral niet doorhebben dat ze zelf gewoon heel bang zijn, bang om te verliezen….

Zelfverwerkelijking
En ja, ik heb een poos in een depressie gezeten, me grotendeels afgezonderd van alles en iedereen, ik maak er geen geheim meer van. Als het aan mijn omgeving had gelegen zou ik me er misschien zelfs voor moeten schamen; moest ik vooral ‘niet bij de pakken neerzitten’, maar ‘gewoon doorgaan’. Maar ik schaamde me er helemaal niet voor, ik heb het al die tijd geaccepteerd zoals het kwam. Mijn lichaam gaf me een signaal, en kennelijk had ik deze periode nodig, een periode om ‘tot mezelf te komen’, om mezelf weer terug te vinden, en alleen gaat dat het allerbeste, zonder beïnvloeding van je omgeving. En daar waar ik het accepteerde, hadden anderen het er moeilijker mee; je bent meteen een vreemde eend in de bijt als je niet meer voldoet aan de maatstaven van deze (soms wat bedorven?) maatschappij.
Maar weet je wat? Ik teerde niet op andermans zakken, maar heb wel een heleboel geleerd over mezelf, en natuurlijk ook over “de anderen”. Ik heb geleerd over de maatschappij, hoe deze functioneert en jou tot “een slaaf” maakt. Ik heb geleerd zelfstandig en onafhankelijk te zijn, geleerd om te accepteren en te overkomen, want ja, soms moet je accepteren dat dingen niet altijd gaan zoals je verwacht dat ze gaan, dat het er gewoon bijhoort. Ik heb geleerd dat ik niet afhankelijk ben van anderen om een goed en gelukkig leven te kunnen leiden. Ik heb geleerd om mijn eigen boontjes te doppen, en niet altijd maar weer verwachtingen van anderen te hebben, of altijd maar weer aan verwachtingen van anderen te voldoen; ik laat me dus niet meer afhankelijk maken van anderen en andersom. En wat ik ook geleerd heb is om me er niet meer schuldig over te voelen of me ervoor te schamen; ik heb geleerd mezelf te vergeven, maar ook anderen, en heb geleerd in mezelf te geloven; ‘ik ben de moeite waard zoals ik ben’. Ik heb geleerd dat ik gewoon mezelf mag zijn, ongeacht of ‘de anderen’ het accepteren of begrijpen….en ja, ook dat voelt best bijzonder, bijzonder goed!

Verder Bericht

Vorige Bericht

3 Reacties

  1. Bep 17 februari 2019

    Een prachtige foto bij een bijzonder mooie tekst.

  2. Ada 14 maart 2019

    Top! Wat een knaller van een nieuwjaars blog!
    Stevige tekst van een krachtige vrouw! Ik zie je bijna voor me, met felle ogen en beide voeten stevig op de grond.
    Het ga je goed. Kies het pad dat bij je past en vaar er wel bij…

  3. masja 9 mei 2019 — Berichtauteur

    Sorry, zie nu pas dat jullie een reactie hebben achtergelaten, al een poos geleden 😉 Dank daarvoor, en bij deze zijn ze geplaatst…

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen