Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Wildernis

Soms komen er van die triggers voorbij die me weereens aan het denken zetten. Zo zag ik een film op tv, ‘Wild – bonte families op de Veluwe’, van Luc Enting. Een film die mij natuurlijk erg aanspreekt, en die het verhaal verteld over drie bekende families op de Veluwe; familie zwijn, familie edelhert en familie vos. Ik moest er ’s ochtends in bed weer even aan terugdenken, helemaal niet erg natuurlijk, maar later namen mijn gedachten als vanzelf weer een loopje met me, ze brachten me bij de Oostvaardersplassen, daar waar “de natuur haar gang mocht gaan”. En ook dat was afgelopen dagen weereens te zien op tv, over de vele dieren die een hongerdood moesten sterven in barre tijden, en alle commentaren daar rondomheen.
En ja, bij deze doe ik ook nog even een duit in het zakje, daar zijn blogs goed voor toch? En om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik geloof niet in “echte wildernis” hier in het gecultiveerde Nederland. En hoe wild het er ook uitziet, mijn gedachten gaan meteen weer terug naar de hekken die wij mensen eromheen geplaatst hebben, namelijk om “deze wildernis” onder controle te houden (lees ook ‘Voornemens’), maar echte wildernis laat zich helemaal niet controleren!
En wat misschien nog veel belangrijker is; waar is het natuurlijk evenwicht in dit gebied? Waar zijn de natuurlijke vijanden van al dat grootwild, de Edelherten en de vele Konikpaarden? In dit land zijn alleen wij mensen dat, want die enkele wolf die zich hier weleens laat zien telt niet mee, en heeft het vooralsnog vooral op onze schapen gemunt, niet op het wild in de Oostvaardersplassen. En of we de wolf ooit gaan accepteren? 

En als ik de kenners dan ook nog hoor claimen dat hongerdood onder dieren in gebrekkige tijden heel normaal is, dat dat “de natuur is”, maar wij mensen dat niet aankunnen, vind ik dat best kwalijk. Die lange, en waarschijnlijk slopende hongerdood die deze dieren moesten ondergaan, zou in ieder geval niet zo massaal zijn als er natuurlijke vijanden waren geweest, en er dus meer natuurlijk evenwicht zou zijn. Gezien het gebrek daaraan, zit er wat mij betreft niks anders op dan zelf voor het natuurlijke evenwicht te zorgen, en ja, dan komen we weer terug bij het beheer. Dat is niet voor niks ooit verzonnen, en in deze wereld, die wij vooral voor onszelf gecreëerd hebben, kunnen we denk ik niet meer zonder, hoe spijtig dat ook is. Van een echte wildernis is al sinds lange tijd geen sprake meer in dit land, door de keuzes die wij mensen zelf gemaakt hebben, en zolang als dat het geval is mogen we best dromen over terugkeer van de wildernis, maar blijf wel een beetje nuchter alsjeblieft!

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Werk aan de muur

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen