Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

oefening baart kunst…

Nog een onderwerp waar ik even op terug wil komen is, ‘oefening baart kunst’, wat voorbij kwam in dit blog.
Want waarom stootte ik me zo vaak aan dezelfde steen?
Om te beginnen, ik ben geen ezel, maar een mens van vlees en bloed. Wij mensen volgen patronen die we aangeleerd hebben gekregen, en waar we maar moeilijk van loskomen, het komt voort uit controle, controle willen houden over je leven.
Bewustwording is een traag proces, echte bewustwording bedoel ik dan. We weten allemaal best hoe bepaalde situaties in elkaar steken, waarom dingen fout gaan, of juist goed, als we er serieus over nadenken tenminste. Maar ons leven is vaak als ‘een automatische piloot’, we denken niet genoeg na over wat we doen; we doen wat we altijd doen, zoals we het gewend zijn, want waarom zouden we het anders doen, het gaat toch best goed zo?
En ondanks dat het soms wat saai is, of zelfs ontzettend vervelend, we zetten door! Het voelt veilig, en dat is belangrijk. Verandering is eng, het maakt ons bang en onzeker…

En voor mij gold dat niet anders; ook ik leefde volgens vaste patronen, totdat mijn leven drastisch veranderde, en ik wel moest veranderen!
Ik stond er ineens helemaal alleen voor. Ik realiseerde me dat ik altijd erg afhankelijk was geweest van anderen, of anders gezegd, ik mezelf erg afhankelijk had opgesteld (en vice versa). Bepaalde dingen had ik nog nooit gedaan of gezien tijdens mijn leven, maar hier moest ik nu zelf mee zien te hendelen, of ik het nou leuk vond of niet. Deze “problemen”, groot en klein, brachten een heleboel angst en onzekerheid bij me naar boven. En elke keer dat ik er opnieuw tegenaan liep, onder verschillende omstandigheden meestal, werd ik opnieuw in het diepe gegooid. Maar na verloop van tijd, na vele herhalingen dus, wist ik dat ik niet bang hoefde te zijn, het zichzelf zou oplossen, belangrijker nog, ik het kon oplossen! Ongeacht of het om iets technisch ging, of over mensen en situaties, alles is voorbij gekomen…

Ik werd me bewuster en bewuster van alles om me heen. Bewuster van mijn omgeving, maar ook van mezelf en mijn angsten, en dat die angsten meestal onterecht waren. Want laten we wel wezen, natuurlijk zijn er situaties waarbij je oprecht bang mag zijn, als er serieus gevaar dreigt of zoiets. Maar dat was nooit het geval bij mij, maar zo voelde het soms wel, ik laat de details even in het midden, maar die waren soms oprecht vervelend, en ja, soms ook behoorlijk beangstigend! 😉
Hoe dan ook, na vele ‘oefeningen’ kreeg ik steeds meer zelfvertrouwen, en wist ik steeds beter hoe ik met situaties en mensen moest omgaan.
Ook weet ik nu dat veel van de situaties (mbt mensen), mede door mijn eigen toedoen zijn ontstaan, omdat ik het liet gebeuren, ik niet naar mijn gevoel luisterde, niet vertrouwde op mijn intuïtie, maar in plaats daarvan elke keer het stemmetje in mijn hoofd liet winnen. Gevolg was de nodige stress en frustratie om mezelf nogmaals ‘uit een situatie te moeten redden’, waarbij afhankelijkheid, verwachtingen en controle een rol speelden; het voelde soms alsof ik continue op de vlucht was, voor mensen, voor situaties, voor alles wat er op mijn pad kwam en me uit balans probeerde te krijgen.

Het was een beetje ‘one step forward, two steps back’, maar de vele herhalingen hebben me beetje bij beetje geholpen ‘mijn patronen’ te herkennen, zodat ik deze langzaam maar zeker definitief achter me kon laten, veel meer op mijn intuïtie ging vertrouwen. Elke overwinning zorgde ervoor dat ik me een beetje sterker ging voelen, dat ik weer kracht had om door te gaan. En die kracht heeft me gebracht waar ik nu ben, veel meer in balans, en bewuster dan ooit tevoren, en daar ben ik waanzinnig dankbaar voor!

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen