Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

in de ban van de ‘like’..

Als je deze titel leest, wat denk je dan? Gaat er dan een belletje rinkelen?
Bij mij persoonlijk gaan er dan alarmbellen af! Hoe meer ik me bewust werd van de sociale media, en dan voornamelijk m.b.t. fotografie, want dat was de omgeving waarin ik me bewoog, hoe meer ik dacht, ‘in wat voor poppenkast ben ik terecht gekomen?’

We vinden het allemaal leuk om een compliment te ontvangen, zo ook ikzelf, en dat is ook prima. Maar het liken in de media heeft lang niet altijd met een oprecht compliment te maken, wat mij betreft is het te vaak een schreeuw om aandacht! En sorry als ik een gevoelige snaar raak, het is niet mijn bedoeling iemand te beledigen.
Maar…laten we eerlijk zijn, als we iets posten, hopen we stiekem op veel likes en/of commentaren. En krijgen we die niet, dan zijn we diep in ons hart teleurgesteld. Maar geef jij anderen veel likes en commentaren, dan ben je er bijna van verzekerd dat je ze ook terugkrijgt, ‘voor wat hoort wat’, dat trucje kennen we allemaal, toch?
Maar hoe zit het met die oprechtheid? Is oprecht zijn niet veel belangrijker dan elkaar ‘pleasen’ en ‘gepleased’ worden? En ja, we zullen ook allemaal postings liken die we echt leuk vinden, of omdat we de ander de like gewoon oprecht gunnen. Maar ben eens eerlijk, hoe vaak like jij ‘om te liken’, of geef je commentaar, zodat je zeker weet dat je likes of commentaar zult terugkrijgen? Of gewoon, omdat je behoefte hebt aan aandacht van die bewuste persoon of personen, misschien omdat deze ‘aanzien’ heeft, of op een andere manier interessant is?

En natuurlijk, het is allemaal niet verboden, je bent vrij om te doen wat je wilt, en ja, ik heb er zelf ook aan mee gedaan, weliswaar een stuk minder fanatiek dan vele anderen. Sterker nog, ik was niet ‘de meest populaire persoon’ op Facebook, simpelweg omdat ik niet genoeg ‘pleasde’, en zodoende kreeg ik dus geen ‘pleasers’ terug. En gaf ik een bepaald persoon dan een keer commentaar of een like, dan kreeg ik er in veel gevallen direct 1 of meerdere terug, om te paaien dus….
Inmiddels heb ik mezelf er al een poos van bevrijd, en wat een goed gevoel is dat, maar misschien houd ik gewoon niet zo van poppenkast 😉

Inmiddels like ik zo nu en dan op Instagram (Facebook heb ik (definief?) verlaten), en soms geef ik commentaar, maar alleen als het goed voelt, als de foto echt iets met me doet, om wat voor reden dan ook, en zonder dat ik er zelf belang bij heb. Sterker nog, ik post zelf helemaal niks op Instagram, ik weet zelfs niet hoe het moet 😉
En nou wil ik helemaal niet de moraalridder uithangen ofzo, wat ik vooral wil bereiken is dat mensen zich meer bewust worden van hun gedrag, hun afhankelijkheid van deze maatschappij. Stiekem leggen we een heleboel druk op onszelf omdat we er continue ‘bij willen horen’. Het geeft ons een kick als we de aandacht krijgen waar we op hopen, maar aan de andere kant stelt het ook teleur als we niet die aandacht krijgen, of misschien worden we zelfs wel enorm afgekraakt. Dit alles valt onder het label ‘aandacht en afhankelijkheid’, of ‘goedkeuring en afwijzing’. Het leven lijkt soms wel een wedstrijd. En het ergste is, we moeten steeds beter ons best doen, want die lat wordt steeds hoger gelegd, want ja, dit alles schept ook nog eens verwachtingen!

Nou ja, wat ik zeggen wil, bevrijd jezelf van die druk, die ‘verplichting’, het leven is geen wedstrijd! Post dus als je echt iets wil posten, gewoon omdat je echt wat te melden hebt, niet voor de likes, maar om anderen oprecht te laten meegenieten van je foto, zonder er iets voor terug te verwachten, of omdat je echt een boodschap hebt die er toe doet. En like als je echt wil liken, niet omdat je er iets voor terug verwacht. Envoor wat hoort wat’? Wat mij betreft is dat zo passé, dus…doe iets oprecht of doe het niet!


Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen