Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

in het diepst van mijn ziel-1

Heb je weleens een ontmoeting gehad met iemand die je tot het diepst van je ziel raakte? Ik wel…
Het is alweer even geleden, het moment dat ik me realiseerde dat deze persoon me zo diep raakte dat ik van mijn geloof afviel, en dacht, dit moet de ware zijn! En geloof het of niet, maar dat gevoel heeft me nooit meer verlaten, het achtervolgde me als een obsessie, en ja, ik dacht ook dat het een obsessie was, maar dat bleek even anders in elkaar te zitten…

Zoals ik al vertelde heb ik lang in een relatie gezeten, we hadden een fijne relatie, zelden ruzie, hooguit als de druk wat hoog was, tijdens een verbouwing ofzo, maar anders? Nee, nooit…we hadden zo onze eigen dingen die we graag deden, maar ook dingen die we graag samen deden, een mooie mix dus.
Later zijn we zelfs ons eigen bedrijfje begonnen, en dat knalde direct, het liep als een trein! Maar datzelfde gold, na verloop van tijd, niet meer voor onszelf helaas.
In het begin werkten we er allebei nog bij, later heb ik mijn baan opgezegd, een beetje twijfel had ik wel, maar ik heb de sprong gewaagd. Mijn toenmalige vriend werkte nog altijd 4 dagen in een serieuze baan met veel verantwoordelijkheden, en samen met het bedrijf was dat hard werken. We hadden die droom, om van het bedrijf te kunnen gaan leven, maar ook om vrijer te gaan wonen, bij de natuur, zodat we meer tijd over zouden hebben voor onze hobby, fotograferen.
Maar alles liep anders, de druk werd te hoog, ondanks het plezier wat we eraan beleefden. We hadden allebei een andere visie over ‘hoe verder’, en we botsten steeds meer met elkaar, groeiden door het bedrijf eigenlijk steeds verder uit elkaar.
Toen ik parallel daaraan contact kreeg met de eerder genoemde persoon, was daar een diepe herkenning, we leken elkaar aan te voelen. Dus waar aan de ene kant het gevoel van afstand steeds groter leek te worden, werd aan de andere kant de afstand kleiner. Ik raakte ervan in de war, wist niet meer welke kant ik op wilde, maar een ding wist ik zeker, ik wil mijn ‘dromen waarmaken’! En dat was precies het doel geweest met het bedrijf, maar het lot bepaalde anders, het leek ons allemaal een beetje ‘uit handen te glippen’. Onze dromen leken te groot op dat moment, met de verschillen van mening en de druk die we allebei voelden. De druk werd zelfs zo opgevoerd, dat ik het gevoel had dat ik steeds meer bezig was met dingen waar mijn hart niet lag, dat ik niet meer wist of ik er nog wel mee verder wilde. Ik werd er niet gelukkig van, integendeel. Het bracht veel onenigheid en conficten met zich mee. En hoeveel plezier het bedrijf ons soms ook gaf, de leuke kanten ervan, zoveel ellende bracht het ons uiteindelijk ook.
En later, toen mijn vriend ontdekte dat ik meer was gaan voelen voor een andere persoon, hakte dat er stevig in, voor ons allebei. Die gevoelens waren door alles wat er gebeurde alleen maar sterker geworden, het voelde als een soort lichtpuntje in de duisternis waarin ik me op dat moment bevond. En geloof me, ik wilde mijn situatie niet achterlaten na zo’n lange tijd samen, ik wilde niemand pijn doen, maar er kwam een moment in onze relatie dat ik een dieptepunt bereikte waarop ik geneigd was alles op te geven. Ik realiseerde me steeds meer dat het gevecht om de relatie te redden een illusie was, gevoelens niet meer hetzelfde waren.

Later realiseerden we ons heel goed dat we fouten hebben gemaakt, naar elkaar toe, maar eigenlijk ook naar onszelf toe. We hebben niet goed genoeg geluisterd naar onze en elkaars behoeften, en elkaar niet vrijgelaten daarin.
Om een lang verhaal kort te maken, we verbraken de relatie, maar we zijn ondanks alles nog altijd vrienden, tot op de dag van vandaag, en dat is veel waard. Tot op dit moment heeft hij me nooit laten vallen, ondanks alles, en daar ben ik ‘m heel erg dankbaar voor…

En die andere persoon? Wordt vervolgd….

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen