Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Runner and chaser

Ken je het principe van runner and chaser? Het komt je vast bekend voor. Het gaat niet alleen op voor het ree wat op de vlucht slaat voor een hond met zijn jachtinstinct, die er direct achteraan zal gaan zodra het ree de benen neemt.
Het geldt ook voor de hazen die momenteel massaal achter elkaar aanrennen. Ze ‘rammelen’, want ja, het is lente, en we weten allemaal wat dat betekent. Lentekriebels! De strijd om de vrouwtjes is losgebarsten, hoewel de hazen kennelijk al ruim voor de echte lente begint aan het voortplantingsseizoen beginnen, met zo’n beetje tussen februari en mei het hoogtepunt (ik zoek het net op hoor, ik heb die wijsheid niet van mezelf zul je begrijpen 😉 Blogs schrijven is ook voor mij leerzaam!)
In de tussentijd zie ik een huismus een hele dikke kever oppeuzelen, over runnen en chasen gesproken…

Voor ons mensen, geldt eigenlijk hetzelfde. Ook wij slaan soms letterlijk, maar veelal figuurlijk, op de vlucht als we worden achtervolgt door iets of iemand waar we een ongemakkelijk gevoel bij krijgen. Of we bevriezen, net als een (angst)haas of een ree doen als ze ontdekken dat er gevaar dreigt. Je gedeisd houden kan ervoor zorgen dat het gevaar aan je voorbij gaat. Ga je rennen, dan zou je weer achtervolgt kunnen worden.
Toch kunnen we maar beter de confrontatie aangaan, om zo dat ongemakkelijke gevoel te overwinnen. Stoppen met rennen dus, en zorgen dat je niet meer achtervolgt wordt door dat gevoel!
De meeste van dit soort angstgevoelens zijn ook nog eens ongegrond, tenzij er een mes of een geweer aan te pas komt 😉 Blijven rennen, vluchten dus eigenlijk, is niet echt een oplossing. Je zult je leven lang op de vlucht blijven slaan voor soortgelijke situaties als je ze niet overwint. Ga je de confrontatie aan dan zul je waarschijnlijk achteraf opgelucht ademhalen.

Voor het ree en de hond is dat natuurlijk een heel ander verhaal. Die hond is een soort wolf in de ogen van het ree, en het ree is simpelweg voedsel (het mes of het geweer zeg maar). Rennen voor je leven is dan de enige oplossing? In de hoop uit de bek van deze ‘wolf’ vandaan te blijven.
Naar aanleiding hiervan moet ik zomaar ineens denken aan een kat die we gehad hebben vroeger, ze was echt onverschrokken! Ik weet niet of het met haar roots te maken had, ze was een Noorse Boskat, ‘een echte wilde’ 😉 Elke hond die zich in haar buurt waagde kreeg al snel respect voor haar. Zo lief als ze was naar mensen toe (honds eigenlijk, hoe ironisch?), zo assertief was ze naar honden toe. En hoe groot de honden ook waren, ze liepen met een boog om haar heen, omdat zij de leiding nam, zich niet liet intimideren. Het resultaat was dat juist de honden zich geïntimideerd voelden. Maar ze deed ze niks zolang als ze haar maar respecteerden, haar de ruimte gaven om gewoon ‘te zijn’, gewoon te zijn zoals ze was…

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen