Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Evenwicht, omgaan met belemmeringen

Ik kan me voorstellen dat je na het lezen van mijn blogs denkt, maar hoe weet ik wat mij precies belemmerd?
Soms ligt het er dik bovenop, als je met tegenzin naar je werk gaat ofzo, of er situaties of personen zijn die een duidelijk voelbare weerstand bij je oproepen waardoor je ze liever mijdt. Maar zo gemakkelijk is het lang niet altijd.

Soms heb je bijvoorbeeld een prima band met iemand, en toch kan het zo zijn dat die persoon of personen jou belemmeren in je ontwikkeling, en je zodoende uit balans halen.
Dat is vaak het gevolg van angst en onzekerheid, omdat deze personen denken dat ze jou nodig hebben, ze het alleen niet aankunnen. Ze zullen waarschijnlijk dingen van je vragen die jij misschien normaal niet had willen doen, maar die je wel doet omdat je ze niet teleur wil stellen, per slot van rekening voel je die klik. Bij wijze van spreken ‘doe je het graag voor ze’….
Maar die goede klik betekent vaak ook dat mensen je gaan overreden om dingen voor ze te doen die niet goed zijn voor jouw innerlijke balans, jouw evenwicht. En hoe aardig je ze ook vindt, deze personen moeten zelf dealen met hun ‘problemen’, anders raakt hun evenwicht steeds verder zoek, net als je eigen evenwicht, als je er altijd maar weer op ingaat. En verwachtingen worden alleen maar groter als je er elke keer opnieuw weer gehoor aan geeft.

Het valt niet mee om mensen te weigeren met wie je die klik hebt. Soms is die klik schijn, omdat die mensen bewust gebruik cq misbruik maken van jouw goedheid zonder dat je dat door hebt. Maar soms ook hebben mensen niet in de gaten dat ze het doen, ze zijn niet anders gewend, het is een patroon geworden.
Deze mensen stellen zich allemaal afhankelijk op, denken niet zonder je hulp of aandacht te kunnen, omdat ze innerlijk niet in balans zijn.
Het klinkt misschien vreemd, maar je helpt elkaar in zo’n geval vooral door elkaar juist los te laten, elkaar de ruimte te geven om die balans te vinden.
Dat is voor veel mensen even doorbijten, omdat het een gevoel van eenzaamheid, angst en onmacht naar boven brengt. Maar als je de kracht hebt om door te zetten, zul je merken dat het ook heel fijn kan zijn om alleen te zijn. Dingen voor jezelf te doen en bedenken, niet meer elke keer afhankelijk te zijn van anderen, en er zijn over en weer niet steeds weer verwachtingen die je dwarszitten. Het zal steeds meer rust in je hoofd brengen.
En echt, je kunt het, je hebt er waarschijnlijk alleen geen vertrouwen in. Dat vertrouwen kun je alleen maar opbouwen door het gewoon te doen, alleen, of met wat hulp van mensen die hier ervaring mee hebben.

En ben je dan zover dat je je evenwicht gevonden hebt, dan kun je er voor mensen zijn op een manier dat bij jou past, en waarbij je jouw grenzen aangeeft. Je hebt weer controle over je eigen leven.
En zijn er mensen die blijven proberen controle over je te krijgen, dan kun je deze beter maar gewoon mijden….

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen