Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Fotograaf of schrijver?

Een vraag die ik mezelf weleens stel is, ben ik meer een fotograaf of eigenlijk meer een schrijver?
Ik heb het antwoord echter nog niet gevonden, ik vind het allebei heel leuk, en het een hoeft niet zonder het ander te gaan? Sterker nog, de twee versterken elkaar enorm?

Ik schrijf vooral als ik me ertoe geroepen voel, het gaat eigenlijk automatisch, zonder er al te veel bij na te denken, de woorden rollen er doorgaans vanzelf uit. En dat het verhaal niet altijd perfect is is niet erg, het gaat er niet om ‘het beste jongetje (of meisje in dit geval) van de klas te zijn’. Het gaat erom dat ik mezelf ben, en het op mijn manier doe, zodat iedereen kan zien wie IK ben en waar IK voor sta. En laat ik duidelijk zijn, ik ontwikkel mezelf, net als elk mens, en mijn meningen willen misschien door de jaren heen verschuiven, omdat ik wijzer word? Of misschien moet ik zeggen omdat ik me bewuster word van de wereld om me heen en van mezelf?

Om een lang verhaal kort te maken, het maakt niet uit wie je bent en wat je doet, zolang als je maar jezelf kunt zijn. Het gaat niet om rangen en standen, om veel of weinig geld, het gaat om JOU! Wie ben JIJ? Wat ben JIJ? Vanuit je basis, zonder beïnvloeding van buitenaf. Durf je te kiezen voor JOU? Of laat je je toch beinvloeden door buitenaf?

Ik zal eerlijk zijn, het heeft me een lange tijd gekost om te ontdekken wie ik eigenlijk ben, en ‘hoe ik moet kiezen voor MIJ‘. Het heeft me tijd, geld en een heleboel frustraties gekost, omdat ik voor alternatieven koos. Compromissen, steeds weer opnieuw; ‘toch maar de goedkopere optie, dat andere is me te duur‘. En dan kom je erachter dat goedkoop duurkoop is, zoals het gezegde je al jaren vertelde 😉 En dat gaat niet alleen op voor ‘de klinkende munt’, dat gaat over alles in het leven, alle omstandigheden die JIJ creëert; waar je leeft, hoe je leeft, met wie je leeft, wat je doet, hoe je het doet, etc. Anders gezegd, het heeft te maken met alle keuzes die je maakt of die voor je zijn gemaakt (want dat gebeurd maar al te vaak he?).
En zo zijn er nog tal van voorbeelden die met allerlei onderwerpen van doen hebben, en waar ik niet echt voor mezelf koos, maar voor het alternatief, omdat het wel ok leek. Het was slechts ‘de veilige optie’ waarbij ik me uiteindelijk toch niet op mijn gemak voelde; een woonplek, een werkplek, of gewoon een kledingstuk of zelfs voedingsmiddelen, alles doet mee.

De ervaringen die ik heb gehad afgelopen jaren waren vaak behoorlijk extreem, en legden mijn ‘gevoelige punten’ helemaal bloot, van grote dingen tot hele kleine, zoals gezegd, alles doet mee.
Maar nu weet ik wie ik ben en wat ik wil, en hoe en waar ik dat wil. Niet tot in de details, alhoewel ik daar regelmatig over dagdroom 🙂 Maar het gaat om de essentie, en als je jouw essentie te pakken hebt, kun je verder bouwen en ontdekken, want die ontdekkingstocht stopt nooit, gelukkig maar…

Een aantal dingen zijn me in ieder geval heel duidelijk geworden, o.a. dat ik wil schrijven en fotograferen, in welke volgorde maakt niet uit. Ik hoef niet ‘het beste jongetje van de klas te zijn’, of meisje dus in mijn geval, zolang ik er maar van geniet, op MIJN manier. Ik heb er vertrouwen dat ik dat kan, en dat ik ervan kan leven. En dat gaat echt niet alleen maar om ‘fun’, het gaat om dingen waar ik voor sta in het leven, die me een goed gevoel geven. En voel ik me bedrogen? Dan loop ik een deurtje verder, om het zo maar even te zeggen. Wat ik daarmee bedoel te zeggen is, ‘past iets niet (meer) bij mij, dan kies ik voortaan voor mezelf, ongeacht of het gaat over een broek of een trui, personen, een plek, werk, of wat het ook is wat mijn pad kruist. Zonder compromis dus, en daarmee zeg ik VOLMONDIG JA tegen het leven…. 🙂

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen