Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Klein ergernisje…

Ik rijd net een smal pad op, gewoon, omdat er geen andere route voorhanden is. Er loopt een man met een hondje, en hij maant me al van verre dat ik rustig moet rijden. Ik rijd al rustig, en ga nog rustiger rijden, zeker als ik in de buurt kom, niet geheel begrijpend waarom deze man zijn hond niet bij zich houdt als hij zich zo’n zorgen maakt? Zodra ik echt in de buurt kom, de man nog altijd met zijn hand manend dat ik langzaam moet rijden, zie ik dat het hondje niet is aangelijnd. Als ik dan toch heel langzaam passeer kijkt hij me bijna verwijtend aan, alsof ik eigenlijk achter ‘m had moeten blijven. Geen idee wat hij dacht, maar ergens klopt er hier iets niet denk ik bij mezelf, want is het niet zo dat we beiden verantwoordelijk zijn voor elkaars en onze eigen veiligheid als we van deze weg gebruik maken? Natuurlijk moet ik rekening houden met een ander, maar deze man moet net zo goed rekening houden met mij?

Tja, even een klein ergernisje op de zaterdagochtend, ik hou er gewoon niet van als mensen me als het ware commanderen, maar zelf totaal geen verantwoordelijkheid nemen. Het is notabene z’n eigen hond, niet de mijne. En dat betekent wat mij betreft dat hij als eerste het initiatief moet nemen om zijn hond in veiligheid te brengen. En dan bedoel ik niet door belerend met je hand naar een ander te zwaaien en daarmee de verantwoordelijkheid bij die ander neer te leggen, maar door je hond aan te lijnen en bij je te houden, zodat de ander zonder problemen rustig kan passeren. Beide partijen tevreden? 😉

Nou ja, ik heb mijn hart gelucht…
Fijne, blije zaterdag allemaal 🙂

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen