Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Ongemakken-2

Eerder had ik het er al over, dat ik juist meer ging eten omdat ik bang was om voedingsstoffen tekort te komen. Maar hoe kwam dat dan?

Nou ja, laat ik beginnen te vertellen dat ik op een bepaald moment in mijn leven, door flinke stress, best wat aangekomen ben (de reden van de stress heeft overigens niet te maken met afgelopen jaren, dit speelde in een vroegere periode).
Ik voelde mezelf lelijk en minderwaardig, droeg geen bijzondere kleding meer, en wilde eigenlijk zo min mogelijk opvallen. Dat ik ook nog klein ben maakte het er niet beter op. Daarvoor was ik slank, had ik best een sportief figuur zogezegd, dus dit deed een beetje pijn zou je kunnen zeggen, zeker omdat ik er ook nog regelmatig op een pijnlijke, afkeurende manier aan werd herinnerd.

Op een gegeven moment, ik was weer een kledingmaatje verder gegroeid, was de maat vol voor mij, letterlijk en figuurlijk zou je kunnen zeggen, er moest echt iets gebeuren!
Zo kwam het dat ik een crosstrainer aanschafte. Samen met een streng dieet, werkte het als een tierelier, ik viel flink af. Het fijne was dat ik dat ook redelijk goed volhield een behoorlijke tijd lang, er was nauwelijks sprake van een jojo-effect. Misschien kwam er eens wat gewicht bij tijdens de feestdagen, maar daar maakte ik me nauwelijks druk om, want het was er ook zo weer af.

Op een gegeven moment merkte ik echter dat ik lichamelijke klachten kreeg, in de zin van vitaminetekorten. De conclusie was dat ik simpelweg te weinig at, waardoor ik niet voldoende voedingsstoffen binnenkreeg.
Tja, hoe los je dat op zonder weer aan te komen? Dat was best een dingetje…
Het is nogal een gesteggel geweest afgelopen jaren om zover te komen dat ik een gezonde manier vond die goed werkt voor mij, zonder vitaminetekort en hongerlijden 😉
Aardappels, pasta en rijst werden (nagenoeg) van het menu geschrapt en vervangen door extra groenten. Later werd ook het brood met teveel aan beleg vervangen door yoghurt met fruit en noten-zadenmuesli, en daarnaast had ik minder behoefte aan snoepen.

Toch had ik inmiddels geaccepteerd dat ik nooit meer zo slank zou worden als toentertijd, ik gewoon goed ben zoals ik ben, en dat was helemaal ok. En daarmee kwam ook het moment dat ik het eindelijk aandurfde om broeken, die ik jaren niet gedragen had, eens te gaan passen, want waarom bewaren als ik ze nooit meer draag? Maar wat denk je? Ze pasten bijna beter dan ooit tevoren!
Door mijn nieuwe manier van eten, in samenwerking met het wandelen waarschijnlijk, ben ik ongemerkt afgevallen, terwijl ik altijd dacht dat het zonder crosstrainer (want die heb ik al een poos niet meer) en crashdieet nooit meer zou lukken. Wake-up call!

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen