Natuurbeleving in Beeld

Fotografie & Tekst: MASJA PRINSEN

Waar wil ik heen? In een notendop-3

Waarom zijn die laatste 10 jaren van mijn leven zo belangrijk geweest? Een paar voorbeelden…

Om te beginnen zag ik veel onrechtvaardigheid op mijn werk toentertijd. Mensen werden behandeld als ‘oud vuil’ zou je bijna kunnen zeggen. Appels werden met peren vergeleken door leidinggevenden die duidelijk geen inlevingsvermogen hadden en hele vervelende dingen deden naar bepaalde medewerkers toe, die zich duidelijk minderwaardig voelden.
Ik kreeg toen (onvrijwillig) een rol toegewezen om deze mensen ‘weer op het goede pad’ te krijgen. Dat bracht veel weerstand met zich mee bij mij, maar in eerste instantie ook bij die medewerkers, die dachten dat ik onder een hoedje speelde met de leidinggevenden. Na een gesprek met diezelfde leidinggevenden, dat ik alleen medewerking wilde verlenen als zij dat ook deden, ben ik ermee aan de slag gegaan. Deze collega’s zagen toen in dat ik goede bedoelingen had, en zo werden we een team van ‘fijne collega’s’ zou je kunnen zeggen. We probeerden er samen iets van te maken, op een gelijkwaardige manier. Het mag duidelijk zijn, onrechtvaardigheid komt niet in mijn woordenboek voor!

Iets anders wat ik de afgelopen 10 jaar heb ervaren is een fotogroep waaraan ik heb deelgenomen. Ik voelde me erg op mijn gemak in deze groep. Ik was de enige vrouw, maar dat bleek geen enkel probleem, ik werd als gelijkwaardig behandelt, en de sfeer was prettig. Het was sowieso een sfeer van onderlinge gelijkwaardigheid. Nooit eerder heb ik me in een groep zo prettig gevoeld (ik houd doorgaans niet zo van (grote) groepen mensen).

Parallel daaraan had ik samen met mijn toenmalige vriend een buscamperverhuurbedrijf, voortgekomen uit een van onze passies, namelijk kamperen. Nog steeds trekt het me om met een camper rond te trekken, en ik zou dat graag ook weer gaan doen, en dat zie je dus terug in mijn plannen. In deze periode troffen we veel mensen met dezelfde passie, gelijkgestemden…

Iets wat alweer langer geleden is, eerder ruim 20 jaar geleden, is een trektocht door Schotland, van B&B naar B&B, over the West Highland Way. Geweldig vond ik dat, en nog altijd is dat een van de leukste vakantie-ervaringen die ik heb. Met volle rugzak dwars door de natuur, en kwam je mensen tegen, dan waren ze allemaal net zo enthousiast als wij. Weer die gelijkgestemdheid dus, en dat stemt gelukkig! Over en weer je enthousiasme kunnen delen, en dan weer met z’n 2-en op pad, in alle rust op weg door prachtige natuur, om diezelfde gelijkgestemde mensen bij het volgende B&B weer aan te treffen.

Nou ja, het mag duidelijk zijn, die gelijkgestemdheid en gelijkwaardigheid zijn belangrijk voor me, en ik zie nu dus heel duidelijk waarom mijn plannen zijn zoals ze zijn. En dat was best een dingetje wat me bezighield, want je weet nooit welke mensen je gaat treffen als je iets organiseert voor groepen. Door je hart te volgen en die dingen eruit te filteren die je echt leuk vindt, kom je steeds dichterbij die mensen die dezelfde passies delen als jij, gelijkgestemden dus, en naar ik hoop ook die gelijkwaardigheid….

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2015- Masja Prinsen – Natuurbeleving in Beeld

facebook | Twitter | 500px | Mijn werk bij Wallstars

error: Fotos & Teksten © Masja Prinsen